مغناطیس سازی فرآیند ساخت آهنربای مغناطیسی شده از آهنربای دائمی است. این کار با قرار دادن آهنربای دائمی در معرض یک میدان مغناطیسی، معمولا یک آهنربای الکتریکی، انجام می شود. قدرت مغناطیسی بستگی به مدت زمان قرار گرفتن مواد در معرض میدان مغناطیسی و میزان قوی بودن آن دارد. چهار نوع آهنربا وجود دارد که می توان از طریق این فرآیند ایجاد کرد: آهنرباهای دائمی، آهنرباهای نئودیمیوم، آهنرباهای کبالت ساماریوم و آهنرباهای آلنیکو. هر یک از این نوع آهنرباها بسته به نوع ماده ای که برای ساخت آنها استفاده می شود، خواص و کاربردهای متفاوتی دارند.
آهنرباهای دائمی رایج ترین شکل مواد مغناطیسی هستند و می توان آنها را در وسایل روزمره مانند آهنرباهای یخچال و زنگ در یافت.
آهنرباهای نئودیمیوم بسیار قوی تر از آهنرباهای دائمی هستند و می توانند در موتورها، ژنراتورها و دستگاه های پزشکی خاص استفاده شوند.
آهنرباهای ساماریوم کبالت نیز قوی هستند اما به اندازه آهنرباهای نئودیمیوم قوی نیستند. آنها معمولاً در دستگاه های MRI برای اهداف تصویربرداری استفاده می شوند.
در نهایت، آهنرباهای Alnico دارای بالاترین خواص مغناطیسی در بین هر نوع آهنربا هستند و در کاربردهای مختلفی مانند بلندگوها، هارد دیسک های کامپیوتری و دستگاه های MRI استفاده می شوند.
روش های مغناطیس سازی
بیشتر مشتریان جدید ممکن است تعجب کنند که چگونه در مورد مغناطیس می دانند یا چگونه از آنها استفاده کنند. ما برخی از اطلاعات اولیه را در مورد قطبی شدن جمع آوری کرده ایم.
روش مغناطیسی آهنربا به فرآیندهای مورد استفاده برای ایجاد آهنربای مغناطیسی اشاره دارد. چندین روش مختلف برای ایجاد میدان مغناطیسی در آهنرباها وجود دارد، از جمله مغناطش استاتیک و مغناطش دینامیکی یا القایی.
مغناطش ایستا با تراز کردن اتم های درون ماده آهنربا انجام می شود به طوری که الکترون های آن همه در یک جهت بچرخند - این "حوزه مغناطیسی" درون ماده را تراز می کند و یک آهنربای مغناطیسی تولید می کند. این روش اغلب برای ایجاد آهنرباهای دائمی استفاده می شود زیرا برای حفظ خواص مغناطیسی خود نیازی به نیروی خارجی ندارد.
مغناطش دینامیکی یا القایی زمانی اتفاق میافتد که یک نیروی خارجی (مانند جریان الکتریکی) به یک جسم مغناطیسی نشده اعمال میشود و باعث میشود که به طور موقت مغناطیسی شود. این روش اغلب برای تولید آهنرباهای الکتریکی و سایر آهنرباها استفاده می شود که می توانند در صورت نیاز روشن یا خاموش شوند.
علاوه بر این دو روش مغناطیسی، رویکردهای جایگزینی مانند مغناطش برودتی و مغناطش با جریان متناوب فرکانس بالا (AC) نیز وجود دارد. هر یک از این روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند، بنابراین مهم است که روش مناسب را برای برنامه خود انتخاب کنید. صرف نظر از روش مغناطیسی مورد استفاده، نظارت دقیق بر فرآیند و اطمینان از اینکه آهنربا به درستی تراز می شود تا خواص مغناطیسی مورد نظر خود را حفظ کند، ضروری است.
مغناطیس کردن آهنرباهای دائمی
به طور کلی دو روش برای مغناطیس کردن آهنرباهای دائمی استفاده می شود: مغناطیس ثابت و مغناطیس پالسی. اولین مورد از طریق یک میدان الکترومغناطیسی ساکن مغناطیسی می شود و معمولاً فقط یک میدان مغناطیسی تا 2MA/m ایجاد می کند. از طرف دیگر، مغناطش پالسی زمانی استفاده می شود که میدان مغناطیسی قوی تر مورد نظر باشد یا برای مغناطش چند قطبی. هر روش برای مواد، اشکال و پیکربندی های قطبی خاص بهینه شده است.
تحویل آهنرباهای دائمی
دست زدن به آهنرباهای مغناطیسی ممکن است مشکلات عمده ای برای حمل و نقل و مونتاژ ایجاد کند. آنها ممکن است به دلیل نیروهای خطرناک آسیب ببینند، کثیفی را به خود جذب کنند یا در محل مونتاژ خود نگهداری شوند. بنابراین، جابجایی آسان آهنرباهای مغناطیسی نشده در حین حمل و نقل و مونتاژ اغلب نیازمند مغناطیس کردن آهنرباهای کاملاً مونتاژ شده در میان سایر موارد است. آهنرباهای بزرگ و دائماً مغناطیسی می توانند به اعضای بدن افرادی که کالاها را جابجا می کنند آسیب بزنند یا خرد کنند. اگر آهنربا در کارخانه مغناطیسی شود، می تواند بر ابزار ناوبری، به ویژه در هواپیما، در هنگام جابجایی تأثیر بگذارد، به همین دلیل است که قوانین بر حمل و نقل آهنرباهای مغناطیسی حاکم است.
