آهنربا دائمی از مواد فرو مغناطیسی ساخته شده است که توسط میدان مغناطیسی قوی قوی مغناطیسی می شود. پس از خارج شدن میدان مغناطیسی خارجی، مواد مغناطیسی سخت استفاده می شود تا حدودی مغناطیسی باقی بماند.
پس از تجربه یک میدان مغناطیسی قوی، لحظات مغناطیسی تمام اتم ها در این مواد در یک جهت هدایت می شوند. بنابراین، یک میدان مغناطیسی قوی ایجاد می شود.
یک آهنربا که می تواند خواص مغناطیسی خود را برای مدت زمان طولانی حفظ کند، یک آهنربا دائمی است. مانند آهنرباهای طبیعی (مگنتیت) و آهنرباهای مصنوعی (آلومینیوم-نیکل-کبالت آلیاژ). علاوه بر آهنرباهای دائمی در مغناطیسی، الکترومغناطیسی نیز وجود دارد که نیاز به انرژی دارند تا مغناطیسی باشد.
آهنرباهای دائمی نیز آهنرباهای سخت نامیده می شوند که به راحتی مغناطیس را از دست نمی دهند و به راحتی مغناطیسی نمی شوند. با این حال، اگر آهنربای دائمی در بالاتر از دمای کوری یا در محدوده ای با شدت میدان مغناطیسی معکوس گرم شود، مغناطیس آن نیز کاهش می یابد یا ناپدید می شود. برخی از آهنرباهای شکننده هستند و ممکن است در دماهای بالا شکست بخورند. Magnetizes AlNiCo حداکثر دمای کار بیش از 540 درجه سانتی گراد (1،000 درجه فارنهایت)، آهنرباهای ساماریوم کبالت و فرتیها تقریبا 300 درجه سانتی گراد (570 درجه فارنهایت)، آهنرباهای نئومیوم و آهنرباهای نرم حدود 140 درجه سانتیگراد (280 درجه) هستند. F)، اما مقدار واقعی هنوز هم بسته به دانه مواد می تواند متفاوت باشد.
مواد استفاده شده به عنوان magnetizer و الکترومغناطیسی اغلب نرم آهن ربا. قطبیت آهنربا دائمی تغییر نمی کند و قطبیت آهنربای نرم با قطبش میدان مغناطیسی اعمال شده تغییر می کند. همه آنها جسم های آهن را جذب می کنند و ما این ویژگی را مغناطیسی می نامیم.
