هر ماده ای را می توان به میزان کم یا زیاد در یک میدان مغناطیسی خارجی مغناطیسی کرد، اما درجه مغناطیسی متفاوت است. با توجه به ویژگی های ماده در میدان مغناطیسی خارجی، این ماده را می توان به پنج دسته تقسیم کرد: ماده پارامغناطیس، ماده دیا مغناطیسی، ماده فرومغناطیسی، ماده فری مغناطیسی و ماده ضد فرومغناطیسی.
ماده پارامغناطیس: مادهای است که میتوان آن را با توجه به جهت میدان مغناطیسی مغناطیسی کرد، زمانی که به میدان مغناطیسی نزدیک شود، اما شکننده است و فقط با ابزار دقیق اندازهگیری میشود. اگر میدان مغناطیسی خارجی حذف شود، میدان مغناطیسی داخلی نیز به صفر برمیگردد و در نتیجه مغناطیسی ایجاد نمیشود. مانند آلومینیوم، اکسیژن و غیره.
ماده دیامغناطیس:ماده ای با حساسیت مغناطیسی منفی. هنگامی که تحت یک میدان مغناطیسی خارجی قرار میگیرد، یک گردش الکترونی القایی در مولکول ایجاد میشود و گشتاور مغناطیسی که ایجاد میکند مخالف جهت میدان مغناطیسی خارجی است، یعنی جهت میدان مغناطیسی پس از مغناطیسی مخالف با جهت میدان مغناطیسی خارجی تمام ترکیبات آلی دارای خواص دیامغناطیس هستند. گرافیت، سرب، آب و غیره همگی مواد دیامغناطیس هستند.
ماده فرومغناطیسی:ماده ای که می تواند حالت مغناطیسی خود را حفظ کند و دارای خاصیت مغناطیسی باشد حتی اگر میدان مغناطیسی خارجی پس از مغناطیسی شدن تحت تأثیر میدان مغناطیسی خارجی ناپدید شود. آهن، کبالت و نیکل همگی مواد فرومغناطیسی هستند.
مواد فریمغناطیسی:مغناطیس ماکروسکوپی همان فرومغناطیس است، اما حساسیت مغناطیسی کمتر است. ماده معمولی فری مغناطیسی فریت است. مهمترین تفاوت آنها با مواد فرومغناطیسی، تفاوت در ساختار مغناطیسی داخلی است.
مواد ضد فرومغناطیسی:در داخل مواد ضد فرومغناطیسی، اسپین های الکترون های ظرفیت مجاور در جهت مخالف هستند. گشتاور مغناطیسی خالص این ماده صفر است و میدان مغناطیسی ایجاد نمی شود. این ماده نسبتاً غیر معمول است و بیشتر مواد ضد فرومغناطیسی فقط در دماهای پایین وجود دارند. با فرض اینکه دما از مقدار معینی فراتر رود، معمولاً پارامغناطیس می شود. برای مثال کروم، منگنز و غیره ضد فرومغناطیسی هستند.
مواد پارامغناطیس و دیامغناطیس را مواد مغناطیسی ضعیف و مواد فرومغناطیسی و فرومغناطیسی را مواد مغناطیسی قوی می نامیم. مواد مغناطیسی معمولاً به عنوان مواد مغناطیسی قوی شناخته می شوند. مواد مغناطیسی را می توان به دو دسته تقسیم کرد
مواد مغناطیسی نرممی تواند به دست آوردحداکثر شدت مغناطیسی با کوچکترین میدان مغناطیسی خارجی. آنها مواد مغناطیسی با اجبار کم و نفوذپذیری مغناطیسی بالا هستند. مواد مغناطیسی نرم به راحتی مغناطیسی می شوند و به راحتی مغناطیس زدایی می شوند. به عنوان مثال: فریت های نرم و آلیاژهای نانو کریستالی آمورف.
مواد مغناطیسی سخت:مواد مغناطیسی دائمی نیز نامیده می شود، به موادی اطلاق می شود که به سختی مغناطیسی می شوند و پس از مغناطیسی، مغناطیسی زدایی دشوار است. ویژگی اصلی آنها قدرت اجباری بالا از جمله مواد مغناطیسی دائمی خاکی کمیاب، مواد مغناطیسی دائمی فلزی و فریت های مغناطیسی دائمی است.
مواد مغناطیسی عملکردی:به طور عمده مواد مغناطیسی، مواد ضبط مغناطیسی، مواد مغناطیسی مقاومت، مواد حباب مغناطیسی، مواد مغناطیسی نوری و مواد فیلم مغناطیسی.
