تشکیل جهت گیری میدان مغناطیسی از برهمکنش بین پودر مغناطیسی و میدان مغناطیسی خارجی استفاده می کند تا جهت های مغناطیسی آسان ذرات پودر را مرتب کند تا با جهت مغناطیسی نهایی آهنربا مطابقت داشته باشد. این متداول ترین روش مورد استفاده برای به دست آوردن آهنرباهای ناهمسانگرد است. فرآیند آمادهسازی پودر، آلیاژ Nd-Fe-B را به ذرات تک کریستالی میشکند و آنها به صورت تک محوری ناهمسانگرد هستند. هر ذره فقط یک محور مغناطیسی آسان دارد - محور c سلول واحد فاز اصلی. پودر به آرامی در قالب پر می شود. چگالی پر شدن حدود 25%-30% چگالی واقعی است. تحت تأثیر میدان مغناطیسی خارجی بالای 0.8A/m، این ذرات پودری از چند دامنه به تک دامنه تغییر می کنند و می چرخند یا حرکت می کنند. جهت مغناطیسی آسان با جهت میدان مغناطیسی خارجی تنظیم می شود.
در تولید صنعتی، روش های پرس فرم دهی فعلی به دو دسته شکل دهی یکباره و فرم دهی دو زمانه تقسیم می شوند.
فرم دهی یکباره می تواند از پرس یک طرفه (فشار معمولاً 50-100MPa، چگالی فشرده سبز 55%-60% چگالی جامد است) یا پرس ایزواستاتیک سرد (فشار عموماً 200MPa، چگالی فشرده سبز است) استفاده کند. چگالی جامد 60٪ است).
شکل دهی دو مرحله ای می تواند از یک پرس یک طرفه استفاده کند (فشار معمولاً 20-30MPa، چگالی فشرده سبز 45٪ چگالی جامد است) به اضافه یک پرس ایزواستاتیک سرد (فشار عموماً 200MPa، چگالی فشرده سبز 60٪ جامد است. تراکم).
در طول فرآیند شکل دهی جهت گیری، پودر آلیاژ اساساً آرایش جهت محور c را حفظ می کند. پس از اتمام پرس، قسمت خالی مغناطیس زدایی می شود (برای از بین بردن آسیب جهت گیری ذرات مجاور ناشی از برهمکنش دوقطبی مغناطیسی بین ذرات پودر مغناطیسی)، و سپس قالب گیری می شود. یک صفحه خالی با جهت گیری خوب در جهت مغناطیسی آسان را می توان به دست آورد.
فشارهای بالای 100 مگاپاسکال، پودر مغناطیسی را مجبور می کند که از شرایط تعادل نیروی مکانیکی و نیروی مغناطیسی تبعیت کند، که به ناچار باعث حرکت یا چرخش ذرات پودر مغناطیسی می شود که ممکن است باعث انحراف محور c از جهت شود. میدان مغناطیسی خارجی را کاهش می دهد و جهت خالی را کاهش می دهد. بنابراین، فرآیند تشکیل میدان مغناطیسی برای متعادل کردن رابطه بین شدت میدان مغناطیسی و فشار شکلدهی بر فرض دستیابی به چگالی فضای خالی برای به دست آوردن بالاترین درجه جهت گیری ممکن است.
درجه جهت گیری پودر نیز تحت تأثیر اصطکاک داخلی پودر است. این تاثیر به ویژه زمانی جدی است که چگالی ظاهری زیاد باشد. در تولید واقعی، روان کننده های آلی برای کاهش اصطکاک داخلی استفاده می شود، اما قبل از وقوع واکنش پخت (معمولاً در حدود 200 درجه) باید حذف شوند. روان کننده به طور کامل آزاد می شود تا از اکسید شدن یا کربن شدن روان کننده از کاهش عملکرد آهنربا جلوگیری کند.
معمولاً سه نوع فرآیند شکل دهی در تولید واقعی وجود دارد:
پرس جهت عرضی، TDP
پرس جهت محوری، ADP
پرس ایزواستاتیک پرس ایزواستاتیک، IP (پرس کردن ایزواستاتیک معمولاً از یک محیط مایع استفاده می کند و پرس ایزواستاتیک با استفاده از لاستیک به عنوان رسانه به نام قالب گیری لاستیکی پرس ایزواستاتیک لاستیکی، RIP)

رایج ترین آنها پرس عمودی است، به این معنی که جهت میدان مغناطیسی H عمود بر جهت فشار P است. فشار موازی به این معنی است که جهت میدان مغناطیسی موازی با فشار تشکیل دهنده است. و پرس ایزواستاتیک از طریق محیطی مانند قالب مایع یا لاستیکی به طور یکنواخت به پودر مغناطیسی در همه جهات فشار وارد می کند. . هنگامی که پارامترهای فرآیند مانند پر شدن پودر مغناطیسی، شدت میدان مغناطیسی و فشار تشکیل یکسان هستند، عملکرد آهنربا به دست آمده با پرس ایزواستاتیک بالاترین است، پس از آن فشار عمودی و فشار موازی کمترین است. اگر درجه جهت گیری با نسبت ماندگاری و مغناطیس اشباع اندازه گیری شود، RIP به 94٪ ~ 96٪، TDP 90٪ ~ 93٪ است، و ADP فقط 86%~88٪ بین حداکثر سه (BH) می تواند 16 ~ 40 کیلوژول بر متر مکعب (2 ~ 5 MGOe) متفاوت باشد. این تفاوت معمولاً نشان دهنده رابطه رقابتی بین فشار مکانیکی، اندرکنش دوقطبی مغناطیسی و نیروهای اصطکاک داخلی و خارجی است.
پرس ایزواستاتیک سرد نیز اغلب برای فشار ثانویه قطعات پرس شده یک طرفه استفاده می شود. هنگامی که میدان مغناطیسی جهت محدود است، ابتدا از فشار کمتری برای به دست آوردن درجه جهت گیری مناسب استفاده می شود و سپس از پرس ایزواستاتیک برای افزایش بیشتر چگالی فشرده استفاده می شود. سطوح جهت گیری موجود را تخریب نکنید.












































